Lídia Sbaraini Arend, specjalistka ds. rozrodu loch
Loszki to przyszłość każdego stada trzody chlewnej. Dlatego inseminacja musi być przeprowadzona na odpowiednim etapie ich rozwoju i w odpowiednim momencie, aby zagwarantować właściwy przyrost masy ciała w czasie ciąży i zminimalizować jej ubytki podczas pierwszej laktacji. Prawidłowo wykonana pierwsza inseminacja zapewni loszkom doskonałe wyniki w dłuższej perspektywie – zarówno pod względem przyszłej produkcji mleka, wydajności reprodukcyjnej, jak i długowieczności.
Lídia Sbaraini Arend jest specjalistką ds. rozrodu loch w Topigs Norsvin Global Nutrition and Female Reproduction Services. Zapewnia międzynarodowe wsparcie techniczne w zakresie rozrodu loch w Europie, Afryce Południowej i Azji. Wraz ze swoim zespołem opracowuje zalecenia i protokoły mające na celu optymalizację zdrowia i wyników rozrodczych zwierząt. Lídia posiada tytuł doktora w dziedzinie fizjologii i rozrodu świń uzyskany na Uniwersytecie Illinois w Urbana-Champaign.
Kluczowe czynniki przy pierwszej inseminacji
Jakie czynniki są najważniejsze przy pierwszej inseminacji loszek?
Uważam, że decydującymi czynnikami przy pierwszej inseminacji są masa ciała, wiek fizjologiczny (pominięcie pierwszej rui) i średni dzienny przyrost masy. Należy skupić się na tych elementach, jak również na specyficznych wymaganiach linii genetycznej swoich loszek, aby zapewnić im dobry start w okresie produkcyjnym.
Kondycja organizmu w momencie inseminacji
Dlaczego kondycja organizmu ma znaczenie przy inseminacji loszek?
Moim zdaniem inseminacja loszek z docelową masą ciała zwiększa szanse na sukces w pierwszej i kolejnych laktacjach oraz w dalszej produkcji. Zarówno zbyt wysoka, jak i zbyt niska masa może mieć negatywny wpływ na wyniki produkcyjne ze względu na duże ryzyko znacznych ubytków masy ciała w czasie laktacji. Główne negatywne skutki podczas pierwszej laktacji to:
1. Nieoptymalny rozwój gruczołu mlekowego, co ogranicza produkcję mleka podczas obecnej i przyszłych laktacji.
2. Niewystarczający rozwój pęcherzyków jajnikowych i zarodków po odsadzeniu, co może prowadzić do spadku wyników w drugim miocie.
Waga to złoty standard!
Co sprawdza się lepiej – miernik grubości słoniny czy waga?
Miernik grubości słoniny może być praktycznym narzędziem do pomiaru kondycji organizmu. Jednak moim zdaniem wskaźnik ten nie koreluje dobrze z masą ciała: można monitorować utratę tkanki tłuszczowej, ale nie wykryć utraty masy mięśniowej. Oznacza to, że można przeoczyć rzeczywiste ubytki w kluczowych okresach, takich jak laktacja.
Identyfikacja najbardziej płodnych loszek
Jaki wpływ ma tu dojrzałość fizjologiczna?
Kondycja organizmu i wiek fizjologiczny są równie istotne, dlatego należy uwzględniać oba te czynniki. Należy unikać krycia podczas pierwszej rui – jest ona najmniej płodna, ponieważ układ rozrodczy nie jest jeszcze w pełni dojrzały. Zamiast tego należy dokonać inseminacji w drugiej lub trzeciej rui po rozpoczęciu programu stymulacji dojrzewania płciowego (około 150–170 dnia życia), gdy zwierzę osiągnie już idealną masę ciała. Pozwala to uzyskać wyższe wskaźniki zapłodnienia i liczniejsze mioty.
Inseminacja i rozwój loszek
Czy osiągnięcie docelowych parametrów przy pierwszej inseminacją gwarantuje sukces rozrodczy?
Nie, nie gwarantuje. Selekcja rozpoczyna się już przy urodzeniu, trwa dalej wśród loszek i nie kończy się na inseminacji. Dlatego zdecydowanie zalecam, aby oprócz prawidłowej masy w momencie inseminacji zadbać również o odpowiedni przyrost w czasie ciąży. Takie postępowanie wspiera rozwój zarówno samicy, jak i jej zarodków, zapewniając im wystarczające rezerwy tłuszczu i białka podczas pierwszego oproszenia.
Loszki rosną także w czasie laktacji
Dlaczego utrata masy ciała w czasie pierwszej laktacji jest powszechna?
Nie należy zapominać, że loszki nadal rosną w trakcie laktacji. Z tego względu trzeba zapewnić odpowiedni pobór paszy, aby pokryć zapotrzebowanie zwierząt na utrzymanie i dalszy wzrost. Wspomaga to produkcję mleka i poprawia wydajność reprodukcyjną samicy po odsadzeniu.
Skuteczne prowadzenie loszek to nie detal, lecz strategiczny czynnik wpływający na długoterminową wydajność stada. Konsekwentne wdrażanie tych podstawowych zasad w gospodarstwie może znacząco poprawić wyniki produkcyjne w kolejnych miotach, czyniąc ten obszar hodowli kluczowym z punktu widzenia przyszłych zysków.